Πληροφορίες

Σχέδιο νομοσχεδίου για την αναδιοργάνωση του φορολογικού συστήματος

Σχέδιο νομοσχεδίου για την αναδιοργάνωση του φορολογικού συστήματος

Άρθρο 1 - Αντιπροσωπεία για τη μεταρρύθμιση του κρατικού φορολογικού συστήματος (εγκρίθηκε στις 26.03.2003)

Ανατίθεται στην κυβέρνηση να εκδώσει ένα ή περισσότερα νομοθετικά διατάγματα για τη μεταρρύθμιση του κρατικού φορολογικού συστήματος. Το νέο σύστημα βασίζεται σε πέντε φόρους που διατάσσονται σε έναν μόνο κωδικό: φόρο εισοδήματος, φόρος εισοδήματος εταιρειών, φόρος προστιθέμενης αξίας, φόρος υπηρεσιών, ειδικός φόρος κατανάλωσης.

Άρθρο 2 - Κωδικοποίηση

1. Ο κωδικός χωρίζεται σε ένα γενικό και ένα ειδικό μέρος. Το γενικό μέρος παραγγέλνει το φορολογικό σύστημα με βάση τις ακόλουθες αρχές:

α) ο νόμος ρυθμίζει τα βασικά στοιχεία της φορολογίας, σύμφωνα με τις αρχές της νομιμότητας, της συνεισφοράς, της ισότητας ·

β) οι φορολογικοί κανόνες συμμορφώνονται με τις θεμελιώδεις αρχές του κοινοτικού συστήματος και δεν επηρεάζουν την εφαρμογή των διεθνών συμβάσεων που ισχύουν για την Ιταλία ·

γ) τους φορολογικούς κανόνες, σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου της 27ης Ιουλίου 2000, αρ. 212, που περιέχει διατάξεις σχετικά με το καταστατικό των δικαιωμάτων των φορολογουμένων, ενημερώνονται για τις αρχές της σαφήνειας, της απλότητας, της αποτελεσματικής γνώσης, της μη αναδρομικότητας ·

δ) απαγορεύεται η διπλή φορολογία ·

ε) απαγορεύεται η αναλογική εφαρμογή των φορολογικών κανόνων που καθορίζουν την υπόθεση και τον υποκείμενο στον φόρο των φόρων, απαλλαγών και παραχωρήσεων ·

στ) διασφαλίζεται η προστασία της επιμέλειας και της καλής πίστης στη σχέση μεταξύ των φορολογουμένων και των φορολογικών αρχών ·

ζ) εισάγεται πειθαρχία, ενιαία για όλους τους φόρους, του υποκειμένου στον φόρο, της φορολογικής υποχρέωσης, των κυρώσεων και της διαδικασίας, που προβλέπει, για τον τελευταίο, τη συμπερίληψη συμβούλων εργασίας και ελεγκτών μεταξύ των εξουσιοδοτημένων προσώπων γενική τεχνική βοήθεια. Η πειθαρχία της φορολογικής υποχρέωσης παρέχει αρχές και κανόνες, κοινούς για όλους τους φόρους, κατά τη δήλωση, την εκτίμηση και την είσπραξη.

η) προβλέπεται προοδευτική αύξηση του ορίου αποζημίωσης των πιστώσεων φόρου ·

i) η πειθαρχία της φορολογικής υποχρέωσης ελαχιστοποιεί τη θυσία του φορολογούμενου στην εκπλήρωση των φορολογικών υποχρεώσεων ·

ιβ) η διοικητική φορολογική κύρωση επικεντρώνεται στο άτομο που όντως επωφελήθηκε από την παραβίαση ·

ιγ) η ποινική φορολογική κύρωση εφαρμόζεται μόνο σε περιπτώσεις απάτης και πραγματικής και σημαντικής ζημίας στις φορολογικές αρχές ·

ιδ) προβλέπεται η θέσπιση κανόνων που διατάζουν και ρυθμίζουν τα φορολογικά νομικά ιδρύματα που προορίζονται για σκοπούς ηθικής και κοινωνικής αλληλεγγύης. Το ειδικό μέρος του κώδικα συλλέγει τις διατάξεις σχετικά με τους μεμονωμένους φόρους που αναφέρονται στον παρόντα νόμο.

3. Ο κωδικός μπορεί να παραιτηθεί ή να τροποποιηθεί μόνο ρητά.

Άρθρο 3 - Φόρος εισοδήματος

1. Δεδομένου του στόχου της μείωσης των φορολογικών συντελεστών σε δύο, αντιστοίχως ίσο με 23 τοις εκατό σε 100.000 ευρώ και 33 τοις εκατό πάνω από αυτό το ποσό, σύμφωνα με τις αρχές της κωδικοποίησης, η φορολογική μεταρρύθμιση Το εισόδημα διαρθρώνεται με βάση τις ακόλουθες κατευθυντήριες αρχές και κριτήρια:

α) συμπερίληψη μη εμπορικών οντοτήτων μεταξύ υποκειμένων στον φόρο ·

β) διατήρηση του φορολογικού καθεστώτος που προβλέπεται για εταιρικές σχέσεις κατοίκων και ισοδύναμα άτομα ·

γ) όσον αφορά το φορολογητέο ποσό:

1) προσδιορισμός, σύμφωνα με το όριο της φτώχειας, ενός επιπέδου ελάχιστου προσωπικού εισοδήματος, λαμβανομένων υπόψη των οικογενειακών συνθηκών, προκειμένου να διασφαλιστεί καλύτερα η προοδευτικότητα του φόρου, εξαιρουμένου του φόρου ·

2) προοδευτική αντικατάσταση των εκπτώσεων με εκπτώσεις ·

3) άρθρωση των εκπτώσεων σύμφωνα με τις ακόλουθες αξίες και κριτήρια: οικογένεια, με ιδιαίτερη αναφορά στις οικογένειες με ένα εισόδημα, τον αριθμό των παιδιών, τους ηλικιωμένους και τα άτομα με ειδικές ανάγκες · Σπίτι; υγεία, εκπαίδευση, κατάρτιση, έρευνα και πολιτισμός, κοινωνική ασφάλιση, παιδική μέριμνα σε βρεφικούς σταθμούς και παιδικούς σταθμούς · μη κερδοσκοπικές και δραστηριότητες που διεξάγονται στους τομείς της κοινωνικής πρόνοιας, της κοινωνικής πρόνοιας και της κοινωνικής προώθησης και της ηθικής, πολιτιστικής και επιστημονικής βελτίωσης · εθελοντισμός και εξομολογήσεις

θρησκευτικά των οποίων οι σχέσεις με το κράτος ρυθμίζονται από το νόμο βάσει συμφωνιών και αντιλήψεων · αθλητική δραστηριότητα για νέους · κόστος που προκύπτει για την παραγωγή εισοδήματος εργασίας ·

4) συγκέντρωση των εκπτώσεων στο χαμηλό και μεσαίο εισόδημα, προκειμένου να εξασφαλιστεί καλύτερα η προοδευτικότητα του φόρου και να καταστεί το νέο φορολογικό επίπεδο ιδιαίτερα ευνοϊκό για το προαναφερθέν εισόδημα ·

5) μερική συμπερίληψη στο εισπρακτέο φορολογητέο εισόδημα και τα κέρδη κεφαλαίου που πραγματοποιήθηκαν, εκτός της επιχειρηματικής δραστηριότητας, σε εξειδικευμένες επενδύσεις εταιρικών μετοχών, για τη μείωση των επιπτώσεων της οικονομικής διπλής φορολογίας ·

6) για τον προσδιορισμό του εισοδήματος των επιχειρήσεων, εφαρμογή, στο βαθμό που είναι συμβατή, των κανόνων που περιλαμβάνονται στην πειθαρχία του φόρου εισοδήματος των εταιρειών, με μερική συμπερίληψη στο εισπρακτέο φορολογητέο εισόδημα και υπεραξίες που πραγματοποιήθηκαν σε εταιρικές επενδύσεις που πληρούν τις προϋποθέσεις και μείωση των επιπτώσεων της οικονομικής διπλής φορολογίας · συμμετρική αφαίρεση του σχετικού κόστους και των πραγματικών ζημιών ·

7) διαφοροποιημένο καθεστώς φορολογικής εύνοιας για το μέρος της αμοιβής ή της αποζημίωσης ανάλογα με τα αποτελέσματα της εταιρείας, προκειμένου να ενθαρρυνθεί η εξάπλωση ευέλικτων συστημάτων αμοιβών που στοχεύουν να κάνουν τους εργαζομένους να συμμετέχουν στην οικονομική απόδοση της εταιρείας ·

8) αναθεώρηση της πειθαρχίας του εισοδήματος που προκύπτει από συντονισμένες και συνεχείς σχέσεις συνεργασίας που ορίζονται ρητά, με την ένταξη του ίδιου στο πλαίσιο των αυτοαπασχολούμενων εισοδημάτων και με την προσέλκυσή τους στο εισόδημα που προέρχεται από την άσκηση των τεχνών και των επαγγελμάτων εάν επιτευχθεί από καλλιτέχνες και επαγγελματίες κάθε είδους?

δ) όσον αφορά το υποκατάστατο φορολογικό καθεστώς για τα οικονομικά έσοδα:

1) ομογενοποίηση της φορολογίας όλων των οικονομικών εσόδων, ανεξάρτητα από τα νομικά μέσα που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή τους ·

2) σύγκλιση του αναπληρωματικού φορολογικού καθεστώτος με εκείνο των δημόσιων χρεογράφων ·

3) φορολόγηση των αποταμιεύσεων που ανατίθενται σε θεσμικούς επενδυτές βάσει των αρχών μετρητών και εκκαθάρισης ·

4) διαφοροποιημένο καθεστώς φορολογικής εύνοιας για αποταμιεύσεις που έχουν ανατεθεί σε συνταξιοδοτικά ταμεία, ηθικά ταμεία και ιδιωτικοποιημένα συνταξιοδοτικά ταμεία ·

5) επιδότηση για τους φορολογούμενους που κατανέμουν τις αποταμιεύσεις τους στη δημιουργία προσωπικών κεφαλαίων συσσώρευσης για την αγορά της πρώτης κατοικίας ·

ε) όσον αφορά τις απλουστεύσεις:

1) συνέχιση της διαδικασίας απλούστευσης των επίσημων υποχρεώσεων ·

2) ενίσχυση των τομεακών μελετών ·

3) εισαγωγή της τριετούς προληπτικής ρύθμισης για τη φορολόγηση των εισοδημάτων των επιχειρήσεων και των αυτοαπασχολούμενων, επίσης σε σχέση με την ενίσχυση των τομεακών μελετών ·

4) καθιέρωση ενός κατ 'αποκοπή συστήματος επιδοτούμενης φορολογίας για μικρές επιχειρήσεις σε μικρούς ορεινούς δήμους χωρίς τουριστική επάγγελμα ·

5) εισαγωγή για μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις και για αυτοαπασχολούμενους εργαζομένους ενός απλουστευμένου καθεστώτος για υποχρεώσεις τεκμηρίωσης και τον καθορισμό του φορολογητέου εισοδήματος, επίσης σε σχέση με την ενίσχυση των τομεακών σπουδών ή λόγω της συγκεκριμένης μεθόδου άσκησης της δραστηριότητας ·

6) διατήρηση ενός απλουστευμένου φορολογικού καθεστώτος για ερασιτεχνικούς αθλητικούς συλλόγους ·

στ) παροχή ρήτρας διασφάλισης, έτσι ώστε όλα τα άλλα πράγματα να είναι ισότιμα, το νέο καθεστώς θα είναι πάντοτε πιο ευνοϊκό ή ίσο, ποτέ χειρότερο από το προηγούμενο, με αναφορά επίσης σε παρεμβάσεις κοινωνικής πρόνοιας.

Άρθρο 4 - Φόρος εισοδήματος εταιρειών

1. Σύμφωνα με τις αρχές της κωδικοποίησης, προκειμένου να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα του συστήματος παραγωγής, υιοθετώντας ένα φορολογικό μοντέλο σύμφωνο με τα πιο αποτελεσματικά που ισχύουν στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η μεταρρύθμιση του φόρου εισοδήματος των εταιρειών διατυπώνεται, στο βαθμό που αφορά το φορολογητέο ποσό, με βάση τις ακόλουθες κατευθυντήριες αρχές και κριτήρια:

α) προσδιορισμός από την ελεγκτική εταιρεία ή οντότητα ενιαίας φορολογικής βάσης για τον όμιλο εταιρειών σχετικά με την προαιρετική επιλογή των μεμονωμένων εταιρειών που συμμετέχουν σε αυτό και σε βαθμό που αντιστοιχεί στο αλγεβρικό άθροισμα των φορολογητέων ποσών κάθε προσαρμοσμένου όπως προβλέπεται ειδικά · αποκλεισμός από την άσκηση της δυνατότητας θυγατρικών μη μόνιμων κατοίκων · ισότιμος αποκλεισμός της εταιρείας ή της ελεγκτικής οντότητας που δεν είναι κάτοικος και χωρίς μόνιμη εγκατάσταση στο έδαφος του κράτους · ορισμός της έννοιας της μόνιμης εγκατάστασης βάσει των κριτηρίων που μπορούν να συναχθούν από τις διεθνείς συμφωνίες κατά της διπλής φορολογίας · για τον ορισμό της απαίτησης ελέγχου, αναφορά σε συμμετοχή τουλάχιστον της αναγκαίας για τον έλεγχο του νόμου, άμεση και έμμεση, που αναφέρεται στο άρθρο 2359 του αστικού κώδικα · αμετάκλητο της άσκησης του δικαιώματος για περίοδο όχι μικρότερη των τριών ετών, εκτός από την περίπτωση απουσίας της απαίτησης ελέγχου · προαιρετικό καθεστώς φορολογικής ουδετερότητας για μεταφορές αγαθών εκτός εκείνων που δημιουργούν έσοδα μεταξύ εταιρειών και οντοτήτων που συμμετέχουν στη φορολογική ενοποίηση · σε περίπτωση εξόδου από τη φορολογική ενοποίηση, αναπροσαρμογή των φορολογικών αξιών σε εκείνες του βιβλίου των περιουσιακών στοιχείων που μεταφέρθηκαν με ουδετερότητα, με επακόλουθη ανάκτηση των πραγματοποιηθέντων κεφαλαιουχικών κερδών στη φορολογία, μέχρι το βαθμό των υφιστάμενων διαφορών και εφαρμογή παρόμοιων αρχών για τις περιπτώσεις που αναφέρονται στο γράμμα i), δεύτερη περίοδος, με επακόλουθη ανάκτηση φόρων αποθεματικών και κεφαλαίων που βρίσκονται ακόμη σε αναστολή φόρου · περιορισμός στη χρήση φορολογικών απωλειών πριν από την ένταξη στον όμιλο και ρύθμιση της απόδοσης των υπολειπόμενων σε περίπτωση ολικής ή μερικής διάλυσης του ίδιου · πλήρης αποκλεισμός από τον διαγωνισμό για τη δημιουργία φορολογητέου εισοδήματος για μερίσματα που διανέμονται από ενοποιημένες εταιρείες · ταυτότητα της φορολογικής περιόδου για κάθε εταιρεία του ομίλου, με εξαίρεση τις περιπτώσεις έκτακτων συναλλαγών για τις οποίες πρέπει να παρέχονται συγκεκριμένοι κανόνες · πιθανή εξαίρεση του δικαιώματος σε σχέση με θυγατρικές που ασκούν ορισμένες δραστηριότητες εκτός από τη μητρική εταιρεία · αποκλεισμός από τη συμβολή στη διαμόρφωση εισοδήματος των τελών που καταβάλλονται και λαμβάνονται από εταιρείες με αρνητικό φορολογητέο εισόδημα · σε περίπτωση που ως αποτέλεσμα των μειώσεων που αφαιρέθηκαν από τη μητρική εταιρεία ή από άλλη θυγατρική, ακόμη και αν δεν περιλαμβάνονται στη φορολογία του ομίλου, η αναγνωρισμένη φορολογική αξία της επένδυσης μετοχών στην ενοποιημένη εταιρεία είναι μικρότερη από την αναγνωρισμένη φορολογική αξία του αντίστοιχου μεριδίου των καθαρών καθαρών ιδίων κεφαλαίων Αυτή η εταιρεία, εκ νέου ευθυγράμμιση της δεύτερης αξίας με την πρώτη, προσδιορίζοντας τα κριτήρια για τον προσδιορισμό και τη διανομή αυτής της διαφοράς μεταξύ των περιουσιακών στοιχείων και των υποχρεώσεων της επενδυτικής εταιρείας · οι εταιρείες που ασκούν το δικαίωμα εγγυώνται από κοινού την εκπλήρωση των φορολογικών υποχρεώσεων της οντότητας ή της μητρικής εταιρείας ·

β) ο προσδιορισμός από την ελεγκτική εταιρεία ή οντότητα μιας ενιαίας φορολογικής βάσης για τον όμιλο επεκτάθηκε επίσης σε θυγατρικές μη μόνιμους κατοίκους βάσει των ίδιων αρχών και κριτηρίων που προβλέπονται για την εθνική ενοποίηση που αναφέρεται στο γράμμα α) εκτός από όσα προβλέπονται παρακάτω · άσκηση της δυνατότητας από την ανώτατη εταιρεία ή την ελεγκτική οντότητα που διαμένει στην επικράτεια του Κράτους και από όλες τις μη κατοίκους θυγατρικές · αμετάκλητο της άσκησης του δικαιώματος για περίοδο τουλάχιστον πέντε ετών · διατήρηση της αρχής της κανονικής αξίας για αγαθά και υπηρεσίες που ανταλλάσσονται μεταξύ ενοποιημένων εταιρειών κατοίκων και μη κατοίκων · σε αντίθεση με τις διατάξεις για την εγχώρια ενοποίηση, ο υπολογισμός του αλγεβρικού αθροίσματος του φορολογητέου εισοδήματος αναλογικά μόνο προς το σύνολο των μετοχών που κατέχονται άμεσα και έμμεσα · η άσκηση της δυνατότητας εξαρτάται από την αναθεώρηση των οικονομικών καταστάσεων της μητρικής εταιρείας και των θυγατρικών του εξωτερικού από άτομα με τα απαιτούμενα προσόντα και ενδεχομένως άλλες υποχρεώσεις που αποσκοπούν σε μεγαλύτερη προστασία των φορολογητέων συμφερόντων που μπορούν επίσης να καθοριστούν για τον μεμονωμένο φορολογούμενο · μέθοδος ενοποίησης παρόμοια με εκείνη που προβλέπει το διάταγμα του Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών που αναφέρεται στο άρθρο 127-bis, παράγραφος 8, του ενοποιημένου κειμένου του φόρου εισοδήματος, που αναφέρεται στο διάταγμα του Προέδρου της Δημοκρατίας 22 Δεκεμβρίου 1986, n . 917, και μεταγενέστερες τροποποιήσεις, που προβλέπουν την αναγνώριση των φόρων που καταβάλλονται στο εξωτερικό από μεμονωμένη νομική οντότητα ή μόνιμη εγκατάσταση με τρόπους που αποφεύγουν τα αποτελέσματα της οικονομικής και νομικής διπλής φορολογίας · προκειμένου να επιτραπεί η χρήση πίστωσης για φόρους που καταβάλλονται στο εξωτερικό, προτεραιότητα εισοδήματος που παράγεται στο εξωτερικό στη δημιουργία φορολογητέου εισοδήματος · απλούστευση του καθορισμού της φορολογικής βάσης των θυγατρικών που δεν είναι κάτοικοι, εξαιρουμένης επίσης της εφαρμογής των διατάξεων του τίτλου Ι, του κεφαλαίου VI και των τίτλων II και IV του προαναφερθέντος ενοποιημένου κειμένου του φόρου εισοδήματος, σχεδιασμένος για την πραγματικότητα παραγωγής και τους εθνικούς νομικούς κανονισμούς ·

γ) απαλλαγή των κεφαλαιουχικών κερδών που πραγματοποιήθηκαν σε σχέση με επενδύσεις σε μετοχές σε εταιρείες με ή χωρίς νομική προσωπικότητα, κατοίκους και μη κατοίκους, υπό τις ακόλουθες προϋποθέσεις: περιόδου αδιάλειπτης κατοχής τουλάχιστον ενός έτους · 2) άσκηση από την εταιρεία επενδύσεων πραγματικής εμπορικής δραστηριότητας · 3) διαμονή της επενδυτικής εταιρείας σε χώρα άλλη από εκείνη με προνομιακό φορολογικό καθεστώς σύμφωνα με τα διατάγματα του Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών που εκδόθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 127-bis, παράγραφος 4, του ενοποιημένου κειμένου του φόρου εισοδήματος, που αναφέρεται στο διάταγμα του Προέδρου της Δημοκρατίας 22 Δεκεμβρίου 1986, αρ. 917, και μεταγενέστερες τροποποιήσεις, με την επιφύλαξη των περιπτώσεων μη εφαρμογής που προβλέπονται στην παράγραφο 5 του ίδιου άρθρου 127-bis · σε περίπτωση πραγματοποίησης υπεραξιών που σχετίζονται με επενδύσεις σε ίδια κεφάλαια με τις προαναφερθείσες απαιτήσεις, ανάκτηση της φορολογίας των αποσβέσεων που αφαιρέθηκαν τα έτη πριν από την έναρξη ισχύος του νέου κανονισμού που έθεσε η μεταρρύθμιση και θα καθοριστεί σε αριθμό όχι λιγότερο από δύο ·

δ) αποκλεισμός από τον διαγωνισμό για τον σχηματισμό φορολογητέου εισοδήματος 95% των κερδών που διανέμονται από εταιρείες με νομική προσωπικότητα κατοίκους και μη κατοίκους στην επικράτεια του Κράτους, επίσης με την ευκαιρία εκκαθάρισης, με την επιφύλαξη της εφαρμογής του άρθρου 127-bis του ενοποιημένο κείμενο φόρων εισοδήματος, σύμφωνα με το διάταγμα του Προέδρου της Δημοκρατίας 22 Δεκεμβρίου 1986, αρ. 917, και μεταγενέστερες τροποποιήσεις, για όσους κατοικούν σε χώρες με προνομιακό φορολογικό καθεστώς · αφαιρετικό κόστος που σχετίζεται με τη διαχείριση επενδύσεων σε ίδια κεφάλαια ·

ε) μη έκπτωση των ζημιών που καταγράφηκαν και συμμετρική μη έκπτωση αυτών που πραγματοποιήθηκαν σε σχέση με επενδύσεις σε εταιρείες με ή χωρίς νομική προσωπικότητα, κατοίκους και μη κατοίκους, οι οποίες πληρούν τις προϋποθέσεις για την εξαίρεση που αναφέρεται στο γράμμα γ) · μη έκπτωση των δαπανών που συνδέονται άμεσα με την πώληση μετοχικών επενδύσεων που πληρούν τις προϋποθέσεις για την απαλλαγή που αναφέρεται στο στοιχείο γ) ·

στ) αναδιατύπωση του άρθρου 63 του ενοποιημένου κειμένου των φόρων εισοδήματος, σύμφωνα με το διάταγμα του Προέδρου της Δημοκρατίας 22 Δεκεμβρίου 1986, αρ. 917, και μεταγενέστερες τροποποιήσεις, προκειμένου να αποκλειστεί η αναλογία της μη έκπτωσης που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του ίδιου άρθρου σε περίπτωση πραγματοποίησης απαλλαγμένων κεφαλαιακών κερδών και αντίληψης για τα αποκλεισμένα κέρδη που αναφέρονται αντίστοιχα στα γράμματα γ) και δ) · πρόβλεψη νέας αναλογίας μη έκπτωσης για χρηματοοικονομικά έξοδα μόνο στην περίπτωση κατοχής επενδυτικών κεφαλαίων με τις απαιτήσεις για την απαλλαγή που αναφέρεται στο στοιχείο γ), εξαιρουμένων εκείνων που σχετίζονται με θυγατρικές που περιλαμβάνονται στη φορολογική ενοποίηση και ενδεχομένως και εκείνων των οποίων Το εισόδημα φορολογείται στους μετόχους ακολουθώντας επίσης την επιλογή που αναφέρεται στο γράμμα η) · για τον προσδιορισμό της αναλογικής αναφοράς στις αξίες που προκύπτουν από τον ισολογισμό του συμμετέχοντα, λαμβάνοντας υπόψη τη λογιστική αξία των επενδύσεων με τις απαιτήσεις που αναφέρονται στο γράμμα γ) καταρχήν χρηματοδοτούμενο από τα λογιστικά ίδια κεφάλαια, να προσδιοριστεί με κριτήρια παρόμοια με αυτά που αναφέρονται στην επιστολή σολ); σε περίπτωση μεταγενέστερης πώλησης της ενοποιημένης επένδυσης ιδίων κεφαλαίων ή στην εταιρεία της οποίας το εισόδημα φορολογείται από τους μετόχους, επίσης ως αποτέλεσμα της επιλογής που αναφέρεται στο γράμμα η), μπορεί να προβλεφθεί η ανάκτηση ακόμη και μερικής φορολογίας των χρηματοοικονομικών επιβαρύνσεων που αφαιρούνται λόγω του αποκλεισμού αναφέρεται στη δεύτερη πρόταση αυτής της επιστολής · συντονισμός με τις διατάξεις του γράμματος ζ) ·

ζ) σύμφωνα με τις διατάξεις άλλων ευρωπαϊκών φορολογικών συστημάτων, όριο έκπτωσης χρηματοοικονομικών επιβαρύνσεων σχετικά με δάνεια, εκταμιευθέντα ή εγγυημένα από τον μέτοχο που κατέχει άμεσα ή έμμεσα ποσοστό τουλάχιστον 10% του μετοχικού κεφαλαίου και των συνδεδεμένων με αυτό, να προσδιοριστεί βάσει των κριτηρίων που αναφέρονται στο άρθρο 2359 του αστικού κώδικα, επαληθεύοντας τη σχέση μεταξύ αυτών των δανείων και των ιδίων κεφαλαίων που αποδίδονται στον ίδιο μέτοχο που υπερβαίνει αυτό που επιτρέπεται και υπό τον όρο ότι οι χρηματοοικονομικές επιβαρύνσεις δεν μεταφέρονται σε φορολογητέο εισόδημα για τους σκοπούς του φόρος εισοδήματος και φόρος εισοδήματος εταιρειών · παροχή αναλογίας μεταξύ του μεριδίου των ιδίων κεφαλαίων και του χρέους της εταιρείας που αποδίδεται στον εξειδικευμένο μέτοχο αποστειρώνοντας τις επιπτώσεις των αλυσίδων εταιρειών επενδύσεων και ενδεχομένως διαφοροποιώντας την για τις εταιρείες των οποίων η δραστηριότητα συνίσταται αποκλειστικά ή κυρίως στην απόκτηση επενδύσεων · εάν προκύψει σχέση υψηλότερη από αυτήν που επιτρέπεται, καταλογισμός στον φορολογούμενο του βάρους απόδειξης ότι η υπέρβαση χρηματοδότησης προέρχεται από την ίδια πιστωτική ικανότητα και όχι από τη σχέση του μετόχου · Ελλείψει αυτής της επίδειξης, εξομοίωση των χρηματοοικονομικών επιβαρύνσεων λόγω κατανεμημένων κερδών και συνακόλουθης μη έκπτωσης των ίδιων στον προσδιορισμό του εισοδήματος των επιχειρήσεων · συνάφεια με σκοπό τον προσδιορισμό της προαναφερθείσας αναλογίας: 1) το μερίδιο των λογιστικών ιδίων κεφαλαίων που αντιστοιχεί στα ίδια κεφάλαια καθαρά από το εγγεγραμμένο και απλήρωτο μετοχικό κεφάλαιο, αυξήθηκε κατά το κέρδος για το έτος και μειώθηκε κατά τη ζημία σε περίπτωση αποτυχίας να το καλύψει εντός περιόδου όχι μικρότερη από το τέλος του δεύτερου επόμενου οικονομικού έτους · 2) του χρέους που καταβάλλεται ή εγγυάται ο μέτοχος ή τα συνδεδεμένα μέρη του, δηλαδή αυτό που απορρέει από υποθήκες και καταθέσεις χρημάτων και από οποιαδήποτε άλλη οικονομικά επιλέξιμη σχέση μεταξύ χρηματοοικονομικών χρεών · η συνάφεια των ασφαλειών, των προσωπικών και των πραγματικών, επομένως και των συμπεριφορών και των νομικών πράξεων που, αν και δεν τυπικά χαρακτηρίζονται ως εγγυήσεις, έχουν το ίδιο οικονομικό αποτέλεσμα · υπολογισμός για να αυξηθεί το χρέος των εισφορών κεφαλαίου που πραγματοποιήθηκαν κατά την εκτέλεση συμφωνιών εταιρικής σχέσης συμμετοχής και εκείνων που αναφέρονται στην πρώτη παράγραφο του άρθρου 2554 του αστικού κώδικα ή εναλλακτικά η εξομοίωση της αμοιβής αυτών των σχέσεων με τα κέρδη που απορρέουν από την επένδυση μετοχών και έσοδα που προέρχονται από την πώληση των σχετικών συμβολαίων με την πώληση εξειδικευμένων εταιρικών επενδύσεων σε μετοχές · άσχετο με τα δάνεια που έλαβαν τα θέματα που αναφέρονται στο άρθρο 1 του νομοθετικού διατάγματος 27 Ιανουαρίου 1992, αρ. 87; πιθανός αποκλεισμός από το όριο έκπτωσης των χρηματοοικονομικών επιβαρύνσεων για τους φορολογούμενους των οποίων ο κύκλος εργασιών δεν υπερβαίνει τα κατώτατα όρια για την εφαρμογή τομεακών μελετών ·

η) η σχολή μετοχικών εταιρειών των οποίων οι μέτοχοι είναι με τη σειρά τους κάτοικοι μετοχικών εταιρειών, καθεμία με ποσοστό συμμετοχής τουλάχιστον 10 τοις εκατό, να επιλέξει το καθεστώς φορολογικής διαφάνειας των εταιρικών σχέσεων. Η ίδια επιλογή μπορεί ενδεχομένως να επιτρέπεται παρουσία μετόχων μη μόνιμων κατοίκων μόνο σε περίπτωση που δεν επιβάλλεται εισφορά στα κατανεμημένα κέρδη. Η εταιρεία που ασκεί το δικαίωμα εγγυάται με τα περιουσιακά της στοιχεία την εκπλήρωση των φορολογικών υποχρεώσεων από τους μετόχους. Παροχή επιλογής παρόμοιας με εκείνη που αναφέρεται στην παρούσα επιστολή για εταιρείες περιορισμένης ευθύνης με βάση περιορισμένης ιδιοκτησίας που αποτελείται αποκλειστικά από φυσικά πρόσωπα και εμπίπτουν στο πεδίο τομεακών μελετών · αποκλεισμός της δυνατότητας που αναφέρεται στην παρούσα επιστολή o), εάν έχει ήδη ασκηθεί, τερματισμός των αποτελεσμάτων της σε περίπτωση συμμετοχής από την εταιρεία περιορισμένης ευθύνης συμμετοχής σε εταιρείες με τις απαιτήσεις για την εξαίρεση που αναφέρεται στο στοιχείο γ) · ισοδύναμο για σκοπούς άμεσου φόρου της εταιρείας περιορισμένης ευθύνης που ασκεί τη δυνατότητα σύμπραξης ·

i) έκπτωση των κατ 'αποκοπή αρνητικών συνιστωσών του εισοδήματος, όπως προσαρμογές περιουσιακών στοιχείων και προβλέψεις σε κεφάλαια, ανεξάρτητα από τη διέλευση από την κατάσταση λογαριασμού αποτελεσμάτων, προκειμένου να επιτραπεί η αναβολή του φόρου, ακόμη και αν υπολογίζεται κατά την κατανομή του κέρδους · σε περίπτωση αδυναμίας του φορολογητέου εισοδήματος της εταιρείας στην οποία αναφέρονται, πρόβλεψη της έκπτωσης των προαναφερθέντων αρνητικών στοιχείων του εισοδήματος κατά την κατανομή του κέρδους μιας άλλης εταιρείας που περιλαμβάνεται στην ίδια φορολογική ομάδα · παροχή των απαραίτητων μηχανισμών για την ανάκτηση των αναβαλλόμενων φόρων ·

ιβ) αναδιατύπωση της πειθαρχίας των πιστώσεων για φόρους που καταβάλλονται στο εξωτερικό, όπως αναφέρεται στο άρθρο 15 του ενοποιημένου κειμένου των φόρων εισοδήματος, που αναφέρεται στο διάταγμα του Προέδρου της Δημοκρατίας 22 Δεκεμβρίου 1986, αρ. 917, προκειμένου να είναι συνεπές με τα νέα ιδρύματα που εισήχθησαν από την πειθαρχία που επέφερε η μεταρρύθμιση, ιδίως προβλέποντας τον υπολογισμό για κάθε ξένη θυγατρική και κάθε μόνιμη εγκατάσταση ή εναλλακτικά, μόνο για την τελευταία, διατηρώντας την αναφορά σε όλους εκείνους που λειτουργούν στο ίδιο Χώρα; πρόβλεψη της προθεσμιακής και καθυστερημένης μεταφοράς της πίστωσης για μη καταβληθέντες φόρους που καταβάλλονται στο εξωτερικό για μια πιθανώς διαφοροποιημένη περίοδο όχι μικρότερη των οκτώ ετών · ιγ) κατάργηση του υποκατάστατου φόρου σύμφωνα με το νομοθετικό διάταγμα 8 Οκτωβρίου 1997, αρ. 358, και μεταγενέστερες τροποποιήσεις, καθώς και τη δυνατότητα του ίδιου διατάγματος να προβλεφθεί η φορολογική αναγνώριση των υψηλότερων αξιών που έχουν καταχωριστεί ως αποτέλεσμα της καταλογισμού των ελλειμμάτων λόγω ακύρωσης και ανταλλαγής που προκύπτουν από συγχωνεύσεις και αποσυνδέσεις · τη διατήρηση και τον εξορθολογισμό της φορολογικής ουδετερότητας και των συστημάτων προσδιορισμού φορολογητέου εισοδήματος που προβλέπονται από το ίδιο νομοθετικό διάταγμα και από το νομοθετικό διάταγμα 30 Δεκεμβρίου 1992, αρ. 544, προκειμένου να τα καταστήσει συνεπή με τη λογική της πειθαρχίας που επιφέρει η μεταρρύθμιση ·

ιδ) επιλογή και συναφείς όροι και μέθοδοι άσκησης για τον κατ 'αποκοπή προσδιορισμό του φόρου εισοδήματος ή του εισοδήματος που προκύπτει από τη χρήση των σκαφών που αναφέρονται στην πρώτη παράγραφο, στοιχείο α) του άρθρου 8-bis του διατάγματος του Προέδρου της Δημοκρατίας 26 Οκτωβρίου 1972, αρ. 633, και μεταγενέστερες τροποποιήσεις, και ενδεχομένως επίσης εκείνες που απορρέουν από συμπληρωματικές ή παρεπόμενες εμπορικές δραστηριότητες προκειμένου να καταστεί η απόσυρση ισοδύναμη με εκείνη του φόρου χωρητικότητας · για το σκοπό αυτό: 1) ο προσδιορισμός των δραστηριοτήτων που γίνονται δεκτές στο καθεστώς κατ 'αποκοπή καθορισμού θα πραγματοποιηθεί με αναφορά στα κριτήρια που ορίζονται στην ανακοίνωση σχετικά με τις "Νέες κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις στις θαλάσσιες μεταφορές" COM (96) 81 που εγκρίθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή 24 Ιουνίου 1997, που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Γ. 205 της 5ης Ιουλίου 1997, και σχετικά με τους τρόπους εφαρμογής των παρόμοιων καθεστώτων στα άλλα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 2) ο φόρος ή το εισόδημα θα είναι ανάλογο σε σταθερό ποσό για κάθε τόνο καθαρής χωρητικότητας με τον προσδιορισμό διαφορετικών ζωνών χωρητικότητας έτσι ώστε το ποσό μονάδας ανά τόνο να μειώνεται με την αύξηση της χωρητικότητας του πλοίου σε σχέση με το προβλεπόμενο σε άλλα κράτη μέλη της ΕΕ · αμετάκλητο της επιλογής για περίοδο τουλάχιστον πέντε ετών · στις πωλήσεις αγαθών και υπηρεσιών μεταξύ εταιρειών, των οποίων το εισόδημα καθορίζεται κατ 'αποκοπή σύμφωνα με τα προαναφερθέντα κριτήρια, και οι άλλες εταιρείες εφαρμόζουν, εφαρμόζοντας τους άλλους όρους, τον κανονισμό της κανονικής αξίας που προβλέπεται στο άρθρο 76, παράγραφος 5, του ενοποιημένο κείμενο φόρων εισοδήματος, σύμφωνα με το διάταγμα του Προέδρου της Δημοκρατίας 22 Δεκεμβρίου 1986, αρ. 917, και μεταγενέστερες τροποποιήσεις, ακόμη και αν πραγματοποιούνται μεταξύ ατόμων που κατοικούν στην επικράτεια του κράτους ·

ιε) αναδιατύπωση του άρθρου 127-α του ενοποιημένου κειμένου των φόρων εισοδήματος, σύμφωνα με το διάταγμα του Προέδρου της Δημοκρατίας 22 Δεκεμβρίου 1986, αρ. 917, και μεταγενέστερες τροποποιήσεις, σχετικά με την απόδοση στους κατοίκους μετόχους του εισοδήματος που παράγεται από αλλοδαπές θυγατρικές που κατοικούν σε χώρες με προνομιακό φορολογικό καθεστώς προκειμένου να επεκταθεί το πεδίο εφαρμογής και σε συνδεδεμένες ξένες εταιρείες που κατοικούν στις ίδιες χώρες. Ελλείψει της απαίτησης ελέγχου αντί του καθορισμού του φορολογητέου ποσού σύμφωνα με τους εθνικούς κανόνες, θα προβλεφθεί η κατανομή του υψηλότερου μεταξύ του κέρδους προ φόρων ισολογισμού και ενός κατ 'αποκοπήν κέρδους που καθορίζεται βάσει των διαφοροποιημένων συντελεστών απόδοσης για τις κατηγορίες περιουσιακών στοιχείων που αποτελούν τα περιουσιακά στοιχεία?

ιστ) διατήρηση του ορίου κύκλου εργασιών για την εφαρμογή τομεακών μελετών ·

ιζ) κατάργηση των διατάξεων του νομοθετικού διατάγματος 18 Δεκεμβρίου 1997, αρ. 466 και επακόλουθες τροποποιήσεις.

ιη) για έξοδα και έξοδα με περιορισμένη έκπτωση φόρου, παροχή αποτελεσματικών κριτηρίων απλούστευσης, επίσης με την καθιέρωση κατ 'αποκοπήν μηχανισμών σε σχέση με τα δηλωθέντα έσοδα, και συντονισμό με τα κριτήρια για την αποτίμηση αυτών των δαπανών για άλλους φόρους , χωρίς πρόσθετες χρεώσεις για τον κρατικό προϋπολογισμό ·

δ) εισαγωγή ενός μόνιμου συστήματος επιδοτήσεων, το μέγεθος του οποίου καθορίζεται ετησίως με βάση τη χρηματοδότηση που προβλέπεται στο χρηματοοικονομικό δίκαιο, με στόχο τη μείωση της συνολικής φορολογικής επιβάρυνσης για τις εταιρείες που επιβαρύνουν την τεχνολογική καινοτομία, έρευνα και κατάρτιση.

2. Υπάρχει ένα ενιαίο ποσοστό 33 τοις εκατό στο φορολογητέο ποσό που καθορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 1.

Άρθρο 5 - Φόρος προστιθέμενης αξίας

1. Η μεταρρύθμιση του φόρου προστιθέμενης αξίας διατυπώνεται, βάσει του κοινοτικού προτύπου,

σύμφωνα με τις ακόλουθες αρχές και οδηγίες:

α) προοδευτική μείωση των μορφών μη έκπτωσης και στρεβλώσεων της φορολογικής βάσης,

προκειμένου να φέρει τη δομή του φόρου πιο κοντά στη δική του και την τυπική δομή του φόρου κατανάλωσης ·

β) συντονισμός με το σύστημα των ειδικών φόρων κατανάλωσης, ώστε να μειωθούν οι επιπτώσεις επανάληψης ·

γ) εξορθολογισμός των ειδικών συστημάτων ανάλογα με την ιδιαίτερη φύση των σχετικών τομέων ·

δ) απλοποίηση των επίσημων υποχρεώσεων ·

ε) απλούστευση των διατάξεων σχετικά με την εδαφικότητα του φόρου και καλύτερη εναρμόνιση αυτών με τις διατάξεις της νομοθεσίας της ΕΕ ·

στ) απλούστευση των διατάξεων σχετικά με την αφαίρεση και διόρθωση της έκπτωσης και καλύτερη εναρμόνιση αυτών με τις διατάξεις της οδηγίας 77/388 / ΕΟΚ του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1977 ·

ζ) απλοποίηση και εξορθολογισμός των διατάξεων επιστροφής φόρου ·

η) πρόβλεψη κανόνων που επιτρέπουν, σύμφωνα με τις αρχές της απλότητας, της διαφάνειας και της αποτελεσματικότητας και σύμφωνα με τους κοινοτικούς περιορισμούς, να αποκλείουν το μερίδιο του υποκείμενου στον φόρο από τη φορολογητέα βάση και οποιαδήποτε άλλη μορφή φορολογίας του ανταλλάγματος που προορίζεται από τον τελικό καταναλωτή για ηθικούς σκοπούς, βάσει των ακόλουθων αρχών:

1) ο προορισμός του μεριδίου του ανταλλάγματος για ηθικούς σκοπούς μπορεί προαιρετικά να καθοριστεί από τον τελικό καταναλωτή με βάση τις πληροφορίες που παρέχονται, κατά τη στιγμή της συναλλαγής, από τον υποκείμενο στον φόρο ·

2) το μέγιστο ποσό της εισαχθείσας αμοιβής καθορίζεται κάθε χρόνο με τον οικονομικό νόμο για το επόμενο έτος, συμβατό με τα υπόλοιπα δημόσιων οικονομικών ·

i) εναρμόνιση των διαφόρων μορφών εκπτώσεων και εκπτώσεων που παρέχονται για τους σκοπούς του φόρου προστιθέμενης αξίας και του φόρου εισοδήματος.

Άρθρο 6 - Φόρος επί των υπηρεσιών

1. Η μεταρρύθμιση της φορολογίας επί των υπηρεσιών διατυπώνεται με συγκέντρωση και εξορθολογισμό, σε μια ενιαία φορολογική υποχρέωση και σε μία μέθοδο ανάληψης, συμβατή με τη φύση και το αντικείμενο των φορολογημένων υπηρεσιών, ιδίως τους ακόλουθους φόρους:

α) φόρος εγγραφής ·

β) φόροι υποθηκών και κτηματολογίων ·

γ) τέλος χαρτοσήμου ·

δ) φόρος επί κρατικών παραχωρήσεων ·

ε) φόρος επί συμβάσεων χρηματιστηρίου ·

στ) φόρος ασφάλισης ·

ζ) φόρος ψυχαγωγίας.

2. Η μεταρρύθμιση πρέπει επίσης να καθορίζει:

α) την αναδιοργάνωση των ειδικών φόρων ·

β) η γενικευμένη χρήση, έστω και σταδιακής, των συστημάτων αυτοαξιολόγησης που υπόκεινται σε έλεγχο από τη διοίκηση με ορισμένους και βραχυπρόθεσμους όρους, σε σχέση με το είδος του φόρου και τον υπεύθυνο για τον φόρο, με τη χρήση των διαδικασιών και τηλεματικών συστημάτων.

3. Η μεταρρύθμιση πρέπει να στοχεύει πρωτίστως σε ένα σύστημα φορολόγησης των μεταβιβάσεων των δικαιωμάτων ακίνητης περιουσίας που ευνοεί την κυκλοφορία τους, με ιδιαίτερη αναφορά σε ακίνητα που προορίζονται για πρωτογενή κατοικία.

4. Στο πλαίσιο της θέσπισης της φορολογικής υποχρέωσης που σχετίζεται με το γράμμα ζ) της παραγράφου 1, η μεταρρύθμιση πρέπει να προβλέπει φοροαπαλλαγές με στόχο την υποστήριξη ερασιτεχνικών καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων, καθώς και την υποστήριξη καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων που αποσκοπούν στη διατήρηση των λαογραφικών λαϊκών παραδόσεων, μη κερδοσκοπικος.

Άρθρο 7 - Ειδικός φόρος κατανάλωσης

1. La riforma del sistema dell’accisa è ispirata ai princìpi ordinatori dell’efficienza, ottimalità e semplificazione ed è improntata ai seguenti criteri direttivi:

a) salvaguardia della salute e dell’ambiente privilegiando l’utilizzo di prodotti ecocompatibili;

b) eliminazione graduale degli squilibri fiscali esistenti tra le diverse zone del Paese e previsione di un’aliquota di accisa sugli oli minerali da riscaldamento diversificata, correlata alla quantità di consumi, che consenta la riduzione dell’incidenza nelle aree climaticamente svantaggiate, e di un’aliquota di accisa sugli oli minerali diversificata per le isole minori, compatibilmente con la disciplina comunitaria;

c) adeguamento delle strutture dei sistemi di prelievo tributario alle nuove modalità di funzionamento del mercato nei settori oggetto di liberalizzazione, in coerenza con le deliberazioni dell’Autorità per l’energia elettrica e il gas;

d) revisione dei presupposti per il rilascio delle autorizzazioni alla gestione in regime di deposito fiscale, tenendo conto delle dimensioni e delle effettive necessità operative degli impianti, ovvero anche delle esigenze territoriali di approvvigionamento;

e) previsione di nuove figure di responsabili solidali per il pagamento dell’accisa;

f) rimodulazione e armonizzazione dei termini di prescrizione e decadenza;

g) revisione delle agevolazioni in modo da ridurre l’incidenza dell’accisa sui servizi e sui prodotti essenziali e previsione di forme di partecipazione degli enti territoriali alla gestione stessa delle agevolazioni nell’ambito di quote assegnate ovvero di stanziamenti previsti;

h) snellimento degli adempimenti e delle procedure anche mediante l’utilizzo di strumenti informatici;

i) coordinamento della tassazione sui combustibili impiegati per la produzione di energia elettrica con l’imposta erariale di consumo sull’energia elettrica;

l) coordinamento dell’attività di controllo posta in essere da soggetti diversi.

2. Per accisa, ai fini della presente legge, si intende:

a) l’accisa armonizzata relativa agli oli minerali, all’alcole e alle bevande alcoliche, ai tabacchi lavorati;

b) l’imposta erariale di consumo sull’energia elettrica;

c) l’imposta di consumo sui bitumi di petrolio;

d) l’imposta sui consumi di carbone, coke di petrolio e bitume di origine naturale emulsionato con il 30 per cento di acqua, denominato «orimulsion» (NC 2714), impiegati negli impianti di combustione come definiti dalla direttiva 88/609/CEE del Consiglio, del 24 novembre 1988;

e) la tassa sulle emissioni di anidride solforosa (SO2) e di ossidi di azoto (NOx) applicata ai grandi impianti di combustione.

Art. 8. - Graduale eliminazione dell’imposta regionale sulle attività produttive

1. Il Governo è delegato ad adottare uno o più decreti legislativi per la graduale eliminazione dell’imposta regionale sulle attività produttive (IRAP), con prioritaria e progressiva esclusione dalla base imponibile del costo del lavoro e di eventuali ulteriori costi, valutando la possibilità di dare la precedenza ai soggetti con una prevalente incidenza del costo del lavoro rispetto agli altri costi. I decreti legislativi dovranno prevedere anche la semplificazione della base imponibile.

Art. 9. - Principio di coordinamento con la finanza decentrata

1. L’esercizio della delega prevista dalla presente legge avviene nel rispetto del seguente principio di coordinamento con la finanza decentrata: semplificazione del sistema di riscossione delle somme percepite a titolo di addizionale a tributi erariali, comprese le accise, al fine di garantire agli enti locali e regionali destinatari di tali risorse la facoltà di ottenere l’attribuzione diretta delle somme versate.

Art. 10. - Attuazione, raccordi e copertura finanziaria

1. L’attuazione della riforma è modulata con più decreti legislativi, da emanare entro due anni dalla data di entrata in vigore della presente legge, sottoposti al vincolo della sostanziale invarianza dei saldi economici e finanziari netti dei singoli settori istituzionali, tenuto anche conto della riforma del sistema previdenziale. A tale fine, la sezione dedicata del Documento di programmazione economico-finanziaria, di cui all’articolo 1, comma 5, della legge 8 agosto 1995, n. 335, è integrata dei necessari elementi di informazione.

2. Dai decreti legislativi di attuazione degli articoli 4, 5, 6 e 7 non possono derivare oneri aggiuntivi per il bilancio dello Stato. Nel caso di eventuali maggiori oneri, si procede ai sensi dell’articolo 11-ter, comma 7, della legge 5 agosto 1978, n. 468, e successive modificazioni.

3. I decreti legislativi di attuazione degli articoli 3 e 8 contengono esclusivamente misure a carattere ordinamentale ovvero organizzatorio, oppure possono recare oneri nei limiti della copertura finanziaria assicurata ai sensi dei commi 4 e 5.

4. Nel Documento di programmazione economico-finanziaria sono indicate annualmente le variazioni dell’ammontare delle entrate connesse con le modifiche da introdurre al regime di imposizione personale e con la progressiva eliminazione dell’IRAP.

5. In coerenza con gli obiettivi di cui al comma 4, la legge finanziaria reca le modifiche al regime di imposizione personale e quelle relative alla progressiva eliminazione dell’IRAP che comportano effetti finanziari e definisce la copertura degli eventuali ulteriori oneri derivanti dai decreti legislativi di attuazione degli articoli 3 e 8.

6. Fino alla data di scadenza del termine per l’esercizio della delega di cui al comma 1, continuano ad applicarsi le disposizioni vigenti, in quanto compatibili, non espressamente abrogate. Per lo stesso periodo, e per i due anni successivi, nel rispetto degli stessi princìpi e criteri direttivi di cui alla presente legge, possono essere emanate, con uno o più decreti legislativi, disposizioni integrative e correttive, nonché tutte le modificazioni legislative necessarie per il migliore coordinamento delle disposizioni vigenti. Apposita normativa transitoria escluderà inasprimenti fiscali, rispetto a regimi fiscali garantiti dalla legislazione pregressa.

7. Fino al completamento del processo di riforma costituzionale sono garantiti in termini quantitativi e qualitativi gli attuali meccanismi di finanza locale e regionale, nel rispetto, per le regioni a statuto speciale e per le province autonome di Trento e di Bolzano, dei rispettivi statuti e delle relative norme di attuazione. In particolare, la progressiva riduzione dell’IRAP sarà compensata, d’intesa con le regioni, da trasferimenti o da compartecipazioni, da attuare nell’ambito degli equilibri di finanza pubblica. Restano salve eventuali anticipazioni del federalismo fiscale.

Art. 11. - Disposizioni finali

1. Gli schemi dei decreti legislativi adottati ai sensi degli articoli da 3 a 9 della presente legge, ciascuno dei quali deve essere corredato di relazione tecnica sugli effetti finanziari delle disposizioni in esso contenute, sono trasmessi alle Camere ai fini dell’espressione dei pareri da parte delle Commissioni parlamentari competenti per materia e per le conseguenze di carattere finanziario, che sono resi entro trenta giorni dalla data di trasmissione dei medesimi schemi di decreto. Le Commissioni possono chiedere ai Presidenti delle Camere una proroga di venti giorni per l’espressione del parere, qualora ciò si renda necessario per la complessità della materia o per il numero dei decreti trasmessi nello stesso periodo all’esame delle Commissioni.

2. Qualora sia concessa, ai sensi del comma 1, la proroga del termine per l’espressione del parere, i termini per l’emanazione dei decreti legislativi sono prorogati di venti giorni.

3. Entro i trenta giorni successivi all’espressione dei pareri, il Governo, ove non intenda conformarsi alle condizioni ivi eventualmente formulate, esclusivamente con riferimento all’esigenza di garantire il rispetto dell’articolo 81, quarto comma, della Costituzione, ritrasmette alle Camere i testi, corredati dai necessari elementi integrativi di informazione, per i pareri definitivi delle Commissioni competenti, che sono espressi entro trenta giorni dalla data di trasmissione.

4. Decorso il termine di cui al comma 1, primo periodo, ovvero quello prorogato ai sensi del comma 1, secondo periodo, senza che le Commissioni abbiano espresso i pareri di rispettiva competenza, i decreti legislativi possono essere comunque adottati.

5. Qualora il Governo abbia ritrasmesso alle Camere i testi ai sensi del comma 3, decorso il termine ivi previsto per l’espressione dei pareri parlamentari, i decreti legislativi possono essere comunque adottati.

6. Lo schema di decreto legislativo recante il codice di cui all’articolo 2 della presente legge è trasmesso ad una Commissione bicamerale, composta da quindici senatori e quindici deputati, nominati rispettivamente dal Presidente del Senato della Repubblica e dal Presidente della Camera dei deputati nel rispetto della proporzione esistente tra i gruppi parlamentari, sulla base delle designazioni dei gruppi medesimi. La Commissione esprime il parere entro quarantacinque giorni dalla data di trasmissione dello schema di decreto. I Presidenti delle Camere possono, d’intesa, su richiesta della Commissione, concedere una proroga di venti giorni per l’espressione del parere.

7. Qualora sia concessa, ai sensi del comma 6, la proroga del termine per l’espressione del parere, il termine per l’adozione del decreto legislativo è prorogato di venti giorni. Decorso il termine di cui al comma 6, secondo periodo, ovvero quello prorogato ai sensi del terzo periodo del medesimo comma 6, il decreto legislativo può essere comunque adottato.


Βίντεο: Ποιες θα είναι οι αλλαγές στη φορολογική νομοθεσία από το νέο έτος (Ιούλιος 2021).